Spliffdonk

Útskýring: Mamma og Pabbi ástfangin (efst stendur Hjalti og Erna), en við erum í París og þess vegna er Hjalti með yfirvaraskegg og franskan hatt. Ef vel er að gáð sést Eiffel Turninn í baksýn. Myndavélin er að sjálfsögðu með.

Eins árs afmælið hans Ólivers Daða (myndir)

Þórarinn Orri kennir á Monkey Bars (myndir og video)

Tvö video af Þórarni og Óliver

Ég get ekki staðist freistingunnar en að monta mig aðeins af honum Hjalta mínum. Hann hefur undanfarna mánuði verið að æfa fyrir maraþon og tók þátt í Reykjarvíkurmaraþoninu núna 22. ágúst sl. Fjölmenntum við fjölskyldan hans og vinir víðsvegar um Reykjavíkurborg til að hvetja hann áfram til dáða á meðan hann hélt sínum dampi og hljóp eins og vindurinn. Þórarinn Orri og Andrea hlupu svo með honum yfir endamarklínuna og var flögutími hans 3 klst 56 mín 51 sek. og geri aðrir betur í sínu fyrsta maraþon hlaupi.  Við fögnuðum svo stórkostlegum árangri með pizzu á Eldsmiðjunni en svo voru batteríin búin og restinni af menningarnótt eytt heima í kotinu.

Gulli Briem hjólaði með Hjalta alla leiðina, var honum til halds og trausts og tók myndir sem koma hér inn við fyrsta tækifæri.

Ég vil þakka öllum sem sýndu Hjalta stuðning og hvöttu hann áfram kærlega fyrir. Ég veit að hvatningarópin voru honum eins og vítamínsprauta í rassinn og ráku hann áfram þegar batteríin voru að klárast.

Gaman að enda frábæra Íslandsferð í sæluvímu.

kv. Erna

Myndir: Smella hér

… endilega kíkið á!

nýjar myndir frá Íslandsferð fjölskyldunnar í Krikland.

…og við erum ekki með loftkælingu

Þórarinn Orri á sér greinilega týpu þegar kemur að konum… eða stelpum öllu heldur. Hann virðist falla aftur og aftur fyrir rauðhærðum glaðlegum stúlkum. Hann hefur í allan vetur haft augastað á Eliza sem var með honum í bekk. Sú er voða lega sæt lítil 5 ára stúlka, rauðhærð og með freknur. Hann segir að hún sé svo sæt afþví að hún er með “polkadots” í hennar face. Í dag á róló sá ég hann svo haldast í hendur við aðra rauðhærða flóð, sitjandi á bekk undir klifrugrindinni burt frá ys og þys rólóvallagesta. Sú var heldur ágengari en Eliza og togaði í hann hægri og vinstri. Mínum manni þótti það ekki leiðinlegt og mér var hugsað til pabba og sagnanna um hvernig hann varð að hlaupa undan stúlknagerinu eftir að hann fluttist aftur heim frá Kanada og hvað amma varð reið þegar allar peysurnar hans voru teygðar og tosaðar… ætli ég eigi líka eftir að þurfa að kaupa nýjar peysur á minn dreng í hverri viku???

Þannig að Hannes, ef þú lest þetta þá skaltu passa vel upp á þína rauðu rós, ekki nema þér sé sama þó við verðum tengdafólk!?

Þórarni Orra hefur, frá fyrstu tíð, alltaf þótt gaman að hjálpa til í eldhúsinu. Hvort sem það er að vaska upp, hræra í pottum eða að búa til sína eigin rétti. Hann var varla farinn að ganga þegar ég geymdi hann á stól við eldhúsvaskinn og lét hann vaska upp á meðan ég stússaði í eldhúsinu. Þetta hefur svo sannarlega alið á og núna er minn maður alltaf hinn hjálplegasti í eldhúsinu.

Í gær fór drengurinn í afmæli sem hitti beint í mark. Afmælisveislan var haldin í “Eldhúsi” sem tekur á móti börnum og þau elda saman eða baka með aðstoð faglegs kokks. Afmælisgestirnir fengu hver sína svuntu, viskastikki og sleif og svo bökuðu þau pizzu saman. Þegar ég kom svo að sækja drenginn brosti hann hringinn. Hann hafði fengið í sínum “goodie bag” (en hérna í ameríkunni fá gestirnir alltaf litla gjöf þegar afmælið er búið sem kallast goodie bag) svuntu sem hann gat skreytt sjálfur, sleif og kokkahatt. Þórarinn teiknaði mynd af sjálfum sér vera að baka dýrindis pie á svuntuna sína. Svo þegar heim var komið varð hann að sjálfssögðu að elda matinn með pabba sínum. Krydda kjötið, elda grænmetið, sjóða hrísgrjónin og hræra í öllu með sinni eigin sleif.

Um kvöldið Þegar ég fór svo inn til hans til að kyssa hann góða nótt þá lá svuntan fallega saman brotin á rúminu við hliðina á honum með sleifina, uppskriftina af pizza deiginu síðan fyrr um daginn og kokkahattinum í vasanum. Minn maður lá með bros á vör og hélt utan um allt saman. Já, það er ekki hægt annað en að gleðjast yfir svona sjón. My own pirvate chef!