Mamma, pabbi, Hegla frænka og Steindór voru hjá okkur núna í lok maí. Það var ótrúlega skemmtilegt að hafa þau, að ég tali nú ekki um nytsamlegt. Nágrannar mínir eru enn að tala um orkuboltana sem voru hjá okkur í heimsókn. Pabbi var nánast allan tíman úti í garði eða réttara sagt “fyrrum frumsóg” og gjörsamlega tæmdi helminginn af honum. Hann hefði tekið allan gróður í burtu ef slátturorfið hefði ekki gefið sig á elleftur stundu. Hann færði jarðveg á milli staða, setti niður trjádrumba til skrauts og að endingu fór hann yfir til nágranans og keypti af honum klifurgrindina sem stóð ónotuð í einu horninu. Þá hófst annað verkefnið, því að taka þurfi niður tækið, lyfta því yfir girðinguna og setja saman aftur. Þetta var dagsverk og önnur nágranakona mín sagðist alvegt skilja núna af hverju bróðir minn væri 3ji sterkasti maður Íslands, pabbi hlyti að vera númer 2.
Núna þegar ég sit hér og rita þessi orð, horfi ég út um eldhúsgluggann og sé þessa stórkostlegu klifurgrind eða “jungle gym” eins og það er kallað á ensku enda ekki bara hægt að klifra í þessu. Þetta ferlíki samanstendur af rólu, monkey bars, klifurvegg, rennibraut, tréhúsi og undir öllu saman er dekkjaróla sem hægt er að snúa í hringi. Þarna eiga krakkarnir eftir að eiga margar góðar stundir og Óliver eftir að príla með stóru krökkunum. Það eina sem okkur vantar núna er grasflötur fyrir framan, en ég geri ráð fyrir að við þurfum að fjárfesta í gervigrasi þar sem greninálarnar drepa allt lifandi gras… þetta er nú ekki stór flötur svo að það ætti ekki að setja okkur á hausinn. Þá getur Ólver litli setið á grasinu og horft á stór systkini sín leika sér. Það væri nú næs.
Talandi um Ólver, þá er sá stutti farinn að þekkja nafnið sitt. En bara á íslensku, um leið og það er borið fram á enska vísu veit hann ekkert um hvern er verið að tala, en með íslenskum framburði er hann hand viss um hver hann er.
En bíðum nú aðeins hæg… ég ætlaði að segja frá heimsókninni. Það er alveg ótrúlegt hvað okkur tókst að gera margt á stuttum tíma. Eitthvað var farið í búðir, en núna er allt svo asskoti dýrt fyrir hinn íslenska ferðamann þannig að aðeins nauðsynjar voru keyptar, allt annað bíður betri tíma. Við fórum líka upp í Leavenworth sem er “þýskt” alpaþorp hátt uppi í fjöllum. Þangað er mjög gaman að fara og alveg svakalega gott veðru á sumrin. Við skoðuðum líka borgina, fórum í geimnálina, á Pike Place markaðinn og niður á höfn. Ströndin var sótt heim nokkrum sinnum og að lokum var farið í Duck Tour en það er bátur/bíll sem ekur um borgina og sýnir manni það allra merkilegasta og skemmtilegasta í Seattle. Svo er náttúrulega búið að umbylta garðinum, kaupa og setja upp heilan rólóvöll og mála pallinn. Já pabbi og Helga frænka voru búin að mála pallinn einn morguninn áður en við svefnburkurnar vöknuðum kl. 7.30… svona gerast hlutirnir þegar fólk þarf ekki að sofa;)
Það var svo gaman að hafa þau og húsið var heldur tómlegt þegar allir voru farnir. Maður huggar sig þó bara við það að við verðum komin á klakann eftir aðeins 2 mánuði… Note to self: Missa 10 kíló og verða svaka brún og sæt áður en við komum heim!
Við erum öll svakalega spennt að koma heim. Þórarinn sem var aðeins 2 1/2 þegar við vorum á Íslandi síðast þykist muna eftir öllu og ætlar að vera í sundi á hverjum degi. Að sjálfssögðu á að borða skyr daglega og ganga Esjuna, fara í bæinn og kaupa sér Bæjarins bestu,fá sér gamla ísinn í Vesturbænum og gera gott betur og bruna til Akureyrar fá sér Brynjuís. En það merkilegasta þó, sem við ætlum að gera þegar við komum á gamla góða Íslandið okkar er náttúruelga að hitta ykkur öll, þá skiptir engu máli hvort það sé kreppa eða ekki!
Sjáumst eftir 2 mánuði
